Petit's

bir kadın-2

Thu, 31 Jul 2008 14:13:00 +0300

Bir kadın...

Bir akşamdı...

Belki bir şarkının her sesinde
Belki bir sahil meyhanesinde
Belki de bitmeyen gecelerin sonundasın

Şehrin nabzını tutmamıştı nicedir.. Denizin vapuru sağa sola sürükleyişini, ailecek çiğdem çitlenen akşamları, denizin bok kokusuyla karışan 'Süt darıııı' kokusunu...

Oysa hep geldiği yerdi. Ama hep başkalarıyla gelmişti.

Bir yıldız gökte kayip giderken
Islak bir yolda yalnız yürürken
Bambaşka bir şeyi düşünürken aklımdasın

'İnsan kendini özlermiş en çok' dedi içinden. En çok kendine ihtiyacı vardı belki de..
Ne vefalıydı kendisi aslında. Kendisine ait bir çok şeyi sevmese de ruhu bedenindeydi işte. Hep onunlaydı..

Ama

Duygusal ihtiyaçlarını yok sayamazdı buna rağmen..

Geçmis değil bugün gibi
Yaşıyorum hala seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde gecemdesin
Çalınmasın söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın

Az sonra iki uçak kavuşacaktı birbirine nerdeyse. Birbirine doğru gelen iki sevgili gibi. İvedi, soluksuz.. Neyse ki birbirlerinin yanından geçip gittiler aynı hızla... Kavuşsalar felaket olurdu.. Bazen gerçekte de böyle oluyordu ya..

Sanki hiç gitmemiş hep var gibi
Bir sırrı herkesten saklar gibi
Sessizce sokulup ağlar gibi yanımdasın
Beni birşeylerden aklar gibi
Koparmadan çiçek koklar gibi
Hiç bozulmamış yasaklar gibi yanımdasın

Yarasa kanadını çırpmasa denize düşerdi... Ve balıklar o yarasayı yerdi..

Oturup dertleştiği deniz kıyısından poposunun tozunu silkeleyerek ayrıldı. Alkol gibi kokuyordu sanki deniz..

Geçmis değil bugün.. ( devamı )

Bir kadın..

Mon, 04 Feb 2008 21:12:00 +0200
Eline aldığı incecik kalemle büyük bir başlık attı sayfanın tam ortasına..
Belki de kendi tarihini sorgulayacaktı, kendine mektup, kendini teselli.. Kim bilir?
Amaçsızca bir başlık attı ve az önceki düşüncelerinden alakasız bir şekilde yazmaya başladı:

Simsiyah saçları,
Ensesine dökülmüştü,
Şakaklarına ne olmuştu ama?
Aslında saçları da seyrelmiş görmeyeli..
Peki bu gözlerindeki yorgunluk?
Kaç tane beden kayıp gitti ellerinden?
Oturduğun semtten manzaraya bakarak,
Kaç kadını düşündün?
Kaç kadından sonra kaç sigara?
Kaç damla gözyaşı akıttın anılarının kirlenmişliğine?
Arınabildin mi adam?
Kimin adı iz bıraktı dudaklarında?
Kimin kokusunu çektin deniz kokusu gibi?
Hepsini boşver!
Kendine baktığında, kendini gördün mü hiç?
Buz gibi duvara sırtını verip,
Aslında kendini sevmediğini
Düşündün mü hiç?
Zeytin gözlerini?
İnce boynunu?
Ve ezbere yaşadığın izbe hayatını?
Hepsini boşver!
Kendinden ne istedin be adam?

...
Onun için son yazdığı yazı aslında yarıda kalmıştı..
Ve sadece acıdı O'na..
'Ama gözleri güzeldi' diye fısıldadı..
'Ama...'
Hayatta daha güzel şeyler vardı, bunu biliyordu..
Ve,

Bir kadın uyudu....
.. ( devamı )

sis

Mon, 28 Jan 2008 21:25:00 +0200
Penceren aydınlanır belki bir gece,
Beyaz boyunlu ince bir kadın geçer rüyalarından,
Gerer ince boynunu sana da ,ölesim gelir..

Parmaklarından yayılır zehri ,damarlarının en işlek olduğu yerlere
Beyaz boynunu ayırasım gelir o vakit , giyotinle..

Penceren aydınlanır belki bir gece,

Tül perde gibi sımsıkı çekilmiş sisi aralayamam,
Ellerim sisli ,
Gelip alamam seni..

Dün yıkanmış çarşafların kokusu siner benliğine,

Zeytin

Wed, 24 Oct 2007 16:27:00 +0300
Bir gün tutup götürmeliyim seni ellerinden ,
Bir deniz köpüğüne harcamalıyım hayatını,
Sebep sormamalısın bana o zaman ,
Ufak bir köyde kahvaltı yaparız belki,
Sonra zeytin-ekmek kokuları eşliğinde sohbetinle beni mutlu edersin
Zeytin mi yeşil gözlerin mi yeşil diye düşünürüm ben gene sana bakarken..
Sana bakarken,
Gözlerinle sevişirim de farkına varmazsın..
Farketmezsin tabii.
Seni ne kadar sevdiğimi sen nerden bileceksin?

Sonra,

gökkuşağı

Sun, 14 Oct 2007 15:15:00 +0300
Bedenimi koltuğa emanet ettim.. Yağmurun vermiş olduğu yorgunluğu sinir uçlarımda hissederken, odayı berrak bir ışık demeti aydınlattı. Bir yerlerde gökkuşağı vardı , ama başımı kaldırıp bakacak halim yoktu. Onun yerine zihnimdeki bulanık renkleri sıraya koymaya çalışarak gökkuşağını düşündüm.. Renklerin bittiği yere ise bir küp altın koydum , masal kitaplarından hatırladığım resimlerden..

Gökyüzü keskin bir şekilde toprak kokarken ayaklarımı tutup ısıttım.. Havanın temizliği, akciğerlerini kanatıyordu insanın.. Bu sonsuz ferahlık bütün hücrelerimi yeniledi sanki..
Yıkılıp tekrar yenilenen bir şehir gibi...
Ama bu şehirdeki tarihi kalıntılar da bir sanat eseri sayılırdı.. Kendi kalemin yasemin kokan burçlarından anılarımın manzarasını izledim bir süre.. Bir çay daha koydum sonra.. Kokusu toprak kokusuyla karışsın diyerek...

Dua etmek istedim; bildiğim tüm duaları unuttuğumu unutarak.. Şükretmekle yetindim en sonunda..

Çay kokusu avuçlarıma sinerken ,penceremin önündeki ucube mahalleyi bile sevdim...

Gecekondu..

Tue, 09 Oct 2007 04:00:00 +0300
Gecekondular gibiyim,

Dökülen duvarlarım, beyaza boyanıp masumlaştırılmış,
Boya kokuyordum efil efil rüzgarın kucağında..

Kapılarım kırılmış, karabetonumun üzerinde soluk bir halı, çocuklar ayakkabılarıyla basmış,
Bahçemde kel kel edilmiş sapı kalmış akşam sefaları, kasımpatılar, yaseminler..

Gökyüzüyle sarmaş dolaş bir çatım vardı, her gece yıldızlarla öpüştüğüm..
Ayın kızıllığı keskince sızdı çamın iğne yapraklarının arasından mahrem öpüşmelerimizin üzerine her gece..

Komşum olan arka sokaktaki evler bile,
Düşman oldular her gece bana...
Işığı titriyordu her birinin,
Kucağımdaki yıldızlar kadar parlayamayan..

Beyaz duvarlarım vardı..
Yolların nereye gittiğini,
Günlerin nereye aktığını bile bilmiyordum..
Masum uyuyuşlarımın, masum terkedilişlerimin üzerine yağmurlar yağdı sonra..
Beyazlarım aktı gitti..
Soldum..
Yıldızlar bile öpmedi..
Çocuklar..
Eşikten bakıp bakıp gittiler onlar bile ...
Yalnızlık damarlarıma zerk edildi, damarlarım bile yokken..
Kuvars kadar parlaktılar gökyüzünde umarsız sallanırken,
Yıldızlar..
Tek tek kayarken turuncu ufkun pürüzsüzlüğünden,
Umarsızca..
Görmedi bile yalnızlıktan enkaz olan eski sevgilisi ona el sallarken..
.. ( devamı )

L'alize

Sun, 23 Sep 2007 01:03:00 +0300
Deniz kokusunun kaldırımları bile sarhoş ettiği yollarda yürüyorum bu gün. Ve bana uzak olan bir çok şeyi özlüyorum. Beni terkeden- terketmeyen.. Gözlerimi kapattığımda çok eski bir tarihte saçlarımı savuran Alize rüzgarı deniz kokusunu karıştırmıştı ruhuma. Melankolimin sebebi deniz kokusu oldu sonra.. Ya da melankolime sebep aradım kendimi bildim bileli..
Özlem ya da Alize rüzgarı olsundu bu sefer sebebi.. Bir şey değişmezdi ki..
Başım dönerken...
ben .... sen...
Bu sefer Alize rüzgarı değil. Bedenimi sallayan başka bir rüzgar.. Sarılacak bir hırkam bile yok galiba kendi kollarımdan başka..

Kendimin gölgesi, yürüyor... Çizgi filmlerden çalıntı hayatını yaşatıyor kendime aklı sıra... Kendine olan ahmakça serzenişlerinden soyutlamak uğruna.. Pembe sabahlara uyanmak istiyor artık kabus temalı rüyalarından..

temassızlık..

Wed, 19 Sep 2007 22:05:00 +0300
Yine yorgunluğumun verdiği bahaneyle tembel fikirlerin arkasına saklandığım bir gün. Gazetedeki yazıların sonunu tahmin edebiliyorum gene de.. Ama her gün ne yazsın onlar da.. Aynı devran dönüp gider..

Bir fotoğraf sergisi çekiyor beni kendine... Fotoğrafların teması bile aynı geliyor. Sanki hepsini daha önce gördüm bir yerlerde..
Burda genç bir kızın güzel gözleri, burda balon, burda sahil..

İşten gelmiş yorgun insanlar... Büyük bir açgözlülükle koltukları kapışmaya çalışıyorlar.. Ve bir çoğunun elinde içinde ne olduğunu hiç bilemeyeceğim ağır çantalar.. Yanında oturan kişi hakkında fikir edinmeye çalışmalar.. Çaktırmadan ne okuduğuna bakmalar.. Karşı cins ise temas etmekten kaçınmalar.. Önde oturan sevgililere bakıp bazen iç geçirmek , sonra sormak kendi kendine: İnsan nasıl sevgili olur birbiriyle? Onu nasıl seveceğini nasıl bilebilirsin? Zordur bu konular , beni de aşmıştır hep deyip kolaya kaçarım gene... Show yapan martıları seyrederim ben de. Nedir yani?

Dünyada çocukların gözleri kadar güzel bir şey yok.. Kesinlikle yok..
Saatlerce o masumiyeti seyretmek isterim.. Yüzlerindeki kibar hatlar, gözlerindeki o duruluk çocukları ne kadar kutsal yapar aslında.. Bu dünyada kirlenmeyi haketmeyecek kadar güzeller.. Ama hayat işte..
Biz de çocuktuk .. Galiba..(?)
Terliklerimi saklamıştım. Bulamamıştım sonra.. Hala merak ederim, nerde?
Ne ise,
Temas etmeden geldik. Çok mesudum :)

.. ( devamı )

Thu, 06 Sep 2007 16:47:00 +0300

.. ( devamı )

Pembe günler... Pembe Geceler..

Thu, 06 Sep 2007 15:37:00 +0300
Rüyaların pembeye boyadığı bir güne uyandım. Aklıma gene o hikaye geldi sevgili blog,
Bakkal amcanın ekmeği sardığı gazetede okumuştum o hikayeyi aklımda kaldığı kadar şu idi:
Bir gün çok , çok yaşlı bir dedeye sormuşlar:
-Bu kadar uzun ve sağlıklı bir yaşamınızın olmasını neye borçlusunuz?, diye.
-Her sabah erkenden uyandığımda perdemi aralayıp dışarı bakıyorum , soruyorum kendime: ' Bu günü nasıl geçirmek istiyorsun? Mutlu,güleç bir şekilde mi?- Yoksa mutsuz ve suratı asık bi şekilde mi?' diye. Ve ben her gün mutlu olmayı seçiyorum, demiş..
İşte ben de bu hikayedeki gibi mutlu olmayı seçtim bu gün.. Saçlarımı bir değişik taradım , dudağıma vişne rengi bir ruj sürdüm hafiften.
Sonrasında yan komşumuzun 'Oo pek neşelisin bu gün , hayrola?' dediğini duyacaktım..Bilerek geç çıktım bir iki dakika.. Otobüse yetişmek için koşayım istedim:) Şoför amca çok şeker biriydi. Otobüse binen herkese ' Günaydın efendim' diyecek kadar da kibar..:)
Ben de karşılık verdim tabii ki.. Böyle insanları günlük hayatta görmek büyük bir şans ve mutluluktu..Otobüsün arka koltuklarından birine attım kendimi nefes nefese.. Hala arkasında ne olduğunu merak ettiğim dağlara bakarken güzel bir zenci kulağıma R&B şarkılar söylüyordu...Tıss.. Geldik son durağa.. Bu ses ve geriye doğru hafif sendeleyişler geldiğimin habercisi. Yıllardır aynı durak ve aynı ses..
Gazetecilerin önünden geçerken herkes çaktırmadan manşetlere bakıyordu. Tarih yine tekerrür ediyordu. Değişen tek şey bakış açılarımızdı olaylara ve hayata.. Yine gazetenin üçüncü sayfalarında aşk cinayetleri vardı - ilk sayfalarında siyaset- son sayfalarındaysa spor galibiyetleri- mağlubiyetleri..
Ama az ilerdeki güvercineneydi bunlardan..:) Bu kadar mutlu bir güvercin görmemiştim.. Tanrı beni gülümsetmek istemişti bu gün.. Güvercin küçük bir süs havuzunda, fışkıran suyun yaptığı şelale e.. ( devamı )