Petit's

Eline aldığı incecik kalemle büyük bir başlık attı sayfanın tam ortasına..
Belki de kendi tarihini sorgulayacaktı, kendine mektup, kendini teselli.. Kim bilir?
Amaçsızca bir başlık attı ve az önceki düşüncelerinden alakasız bir şekilde yazmaya başladı:

Simsiyah saçları,
Ensesine dökülmüştü,
Şakaklarına ne olmuştu ama?
Aslında saçları da seyrelmiş görmeyeli..
Peki bu gözlerindeki yorgunluk?
Kaç tane beden kayıp gitti ellerinden?
Oturduğun semtten manzaraya bakarak,
Kaç kadını düşündün?
Kaç kadından sonra kaç sigara?
Kaç damla gözyaşı akıttın anılarının kirlenmişliğine?
Arınabildin mi adam?
Kimin adı iz bıraktı dudaklarında?
Kimin kokusunu çektin deniz kokusu gibi?
Hepsini boşver!
Kendine baktığında, kendini gördün mü hiç?
Buz gibi duvara sırtını verip,
Aslında kendini sevmediğini
Düşündün mü hiç?
Zeytin gözlerini?
İnce boynunu?
Ve ezbere yaşadığın izbe hayatını?
Hepsini boşver!
Kendinden ne istedin be adam?

...
Onun için son yazdığı yazı aslında yarıda kalmıştı..
Ve sadece acıdı O'na..
'Ama gözleri güzeldi' diye fısıldadı..
'Ama...'
Hayatta daha güzel şeyler vardı, bunu biliyordu..
Ve,

Bir kadın uyudu....